Mijn grootmoeder leefde in een klein dorp, waarin alleen de burgemeester en de pastoor een telefoon hadden. Als die telefoon ouderwets rinkelde, dan ging het meestal om een doodsbericht. Mijn grootmoeder associeerde de telefoon dan ook met de dood. Er kwam niets goeds van. In feite leefde zij in een agrarische maatschappij, waar zelfs het jagen en verzamelen – onze eerste maatschappijvorm – nog sporadisch voorkwam. Het verzamelen van bessen en brandhout, en het jagen op wild waren welkome aanvullingen op het landbouwdieet, vooral in tijden van oorlog en schaarste.

In slechts twee generaties zijn wij van snailmail (langzame briefpost) naar instant messaging gegaan, en van een agrarische maatschappij naar een informatie maatschappij. Lees verder →